Tag Archives: Microsoft

Tor eztanda

3

NSA eta CIAko langile ohi batek Interneteko segurtasuna auzitan jarri du. NSAren espioitza proiektuak argitara emateak mundu mailako eskandalua eragin du. Snowden kasuak ezer onik ekarri badigu, segurtasuna eta pribatutasuna puri-purian jartzea izan da. Gaia ahoz aho ari da zabaltzen, eta, informazio jario horrek, Interneteko errealitatetik gertuago kokatzen gaitu.

Internet botere lehiarako beste eremu bat da. Botere/estatu ezberdinek kapital izugarriak inbertitzen dituzte Interneteko trafikoa gero eta gehiago kontrolatu ahal izateko. Egunero erabiltzen ditugun zerbitzuak ere lan horretan laguntzen ari dira. Snowdenen informazioaren arabera, Google, Apple, Microsoft, Yahoo… Enpresa horiek guztiek beraien zerbitzuetan atzeko ateak irekitzen dituzte espioitza programa hauetarako, guri buruzko informazio iturri zuzena izan dezaten. Interneten aske eta anonimo nabigatzeak prezio altua dauka. Gure egunerokotasunean ia ezinezkoa da praktika hori. Erabiltzen ditugun zerbitzu gehienek ez dituzte anonimotasuna eta pribatutasuna errespetatzen.

Baina, hala ere, Interneten badaude oraindik anonimotasunerako zirrikituak. Horietako zirrikitu askok ez dute  erabateko segurtasunik ematen, baina beharrezkoak dira: gobernu desberdinen kontrola saihesteko, informazio sekretua filtratzeko, disidentzia politikoa antolatzeko…

Interneten anonimotasuna lortzeko tresnetako bat Tor sarea da. Tor sareak Internetera egiten ditugun eskaerak nodo askoren artean ausaz errebotatzen ditu. Modu horretan, gure ordenagailutik Naiz.info webgunea ikusi nahi badugu, Tor sareak ausazko salto desberdinak egingo ditu, mundu osoan banatuak dauden Tor nodoetatik. Bat-batean, errebotatzeari utzi eta munduko ausazko puntu batetik Naiz.info webgunera eskaria egingo du, eta gero, webguneko informazioa Tor saretik pasa ondoren gure ordenagailura iritsiko da. Tor sareak ez du erabateko anonimotasuna ematen, baina beste segurtasun neurri batzuekin batera nahikoa izan daiteke egin behar dugun jardueraren arabera.

Tor sarea 2002. urtean jaio zen eta  AEBetan, Alemanian, Italian, Frantzian eta Espainian erabiltzen da batez ere. Orain arte 500.000 erabiltzailek erabiltzen zuten, baina azken hilabetean ezusteko nabarmena gertatu da. Hilabete eskasean sarea bost aldiz handiagoa egin da. Gaur egun 2500.000 erabiltzailek osatzen dute sarea eta oraindik ere joera goranzkoa dela dirudi. Harrigarria da gorakada horrekin sareak oraindik ere zutik jarraitzeko gaitasuna izatea, baina, erabiltzaile bazarete, nabarmena da ere izan duen abiadura beherakada. Teorian, gero eta erabiltzaile gehiago, orduan eta anonimotasun handiagoa lortzen da sarean. Baina Tor sarearen funtzionamenduari erreparatzen badiogu, horrek ez du zertan hala izan.

Tor sarean sartzeko erabiltzen dugun lehen nodoak gure informazioa dauka. Beharrezkoa du gurekin kontaktuan jartzeko. Baina ez hori bakarrik, sarearen azken nodoak badaki nora egin dugun eskaera. Nodo horiek erabat neutralak badira, ez dugu arazorik izango, baina botere/estatu batek nodo horien gaineko kontrola badu, Tor sarean gertatzen dena monitorizatu ahal izango luke. Sare guztia monitorizatzea oso zaila litzateke, baina, AEBetako Itsas Armadako ikerketa zentroak esan berri duenaren arabera, nodo batzuk kontrolatzearekin, denbora kontua da erabiltzaile jakin baten inguruko informazioa eskuratzea.

Hori guztia kontuan hartuta, etsaien baten asmo ilunetan ez pentsatzea ezinezkoa egiten da. Gero eta erabiltzaile gehiago badugu, orduan eta trafiko pilaketa gehiago sortzen dira, eta trafiko pilaketa horietan nodo azkarrenek bideratzen dute informazio gehiena. Jakina da, gainera, FBI, NSA eta antzerako agentziek Tor sareetan sarrera eta irteerako nodoak erabiltzen dituztela.

Tor proiektuko arduradunek ez dute argi oraindik erabiltzaile igoera ikusgarriaren atzean zer dagoen. Errusian indarrean jarri den lege anti pirata izan daiteke arrazoietako bat. The Pirate Bayk ateratako Pirate Browser tresna da aipatu duten beste arrazoi posibleetako bat. Baina datuak aztertu ondoren ez dirudi horiek direnik arrazoi nagusiak. Tor tresna garrantzitsua da baina kontu handiz erabili beharrekoa, orain, inoiz baino gehiago

Artikulu hau Gaur8 astekarian publikatu da.

Erlazionatutako bidalketak:

PRISMatikotik

0
prism_slide

Iturria: The Guardian

Interneten pribatutasunaren kezka dugunok orain argitu den PRISM bezalako proiektuak era batera edo bestera ezagutzen genituen. Edward Snowden zabaldutako informazioek argi utzi dute informazio hauek benetakoak direla eta ez direla konspiranoia ez alarmismoa ere, estatu totalitario ezkutu baten arma berriak baizik.

Ez dakienarentzat, PRISM AEBen espioitza tresna bat da. Tresna horren bidez, Interneteko zerbitzu ohikoenetatik igarotzen den informazioa jarraitzeko aukera dute. Microsoft, Yahoo, Google, Facebook, YouTube, Skype, Apple…

Edwardek hiritar ororen aurkako espioitza salatzea erabaki du. Bere lana utzi, Hong Kong-era ihes egin eta PRISM ezagutaraztea erabaki du. Arazoa gizarteratzea behintzat lortu du: informazio horiei esker, kanpainak martxan jartzen hasi dira eta alternatibak ere ezagutzen.

Hala ere, oraindik bada jende asko bere pribatutasuna oparitzeko prest dagoena. Nik ez dut ezer egiten, eta berez… Arazoa ez da bakoitzak har dezakeen erabakia, baizik eta lehenetsi bezala eta askatasunaren gainetik gu jarraitzea inongo kontrolik gabe.

Pena da, baina arazoa AEBetan eta beren hiritarrekiko espioitzaren harira ezagutu da. Gertuago, Espainiako Estatuan aspaldi kontrol judizial gabeko traza pribatua martxan da, eta Frantziako Estatuan ere badira horrelako neurriak.

Hala ere, zabaldu diren fitxategien artean bada beste gauza interesgarriago bat. Sarean datuek hartzen duten bidea ez da motzena ezta azkarrena ere, bide merkeena hartzen dute. Hau da azpiegiturak eta horren kosteak erabat baldintzatzen dute informazioaren bidea. Horren ondorioz, informazioak hartzen duen bidea errazago kontrola daiteke, AEBetatik pasako dela ziurtatuz.

Internet, berez era banatuan funtzionatzeko egina dago, mila bide ezberdin eta asmatzen zailak izan daitezke datuak eramateko. Erasoei erantzuteko diseinatua zegoen hasieratik, baina gure gizartearen balioek ere kutsatzen dute hau ere.

Kontrol osoa eskuratzea oraindik zaila da; kontrol osoa izatearen irudia ematea, aldiz, posible da. Informazio horiek lehen klabean ulertu behar ditugu, zer dagoen ezagutuz, baina kontrol osoa eskuraezina dela jakinez. Batez ere, beste aldean ere pertsonak gaudelako.

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak:

«PRISMa» poliedrikoa

2

PRISM espioitza zerbitzuari buruzko albisteek mundua zeharkatu dute asteotan eta ez da gutxiagorako. Probak falta genituen, baina Edward Snowdenek argitara emandako informazioei esker Interneteko zerbitzu garrantzitsuen bidez ere espioitza egiteko balio duen tresna ezagutu dugu.

Edward Snowden CIArentzat eta AEBetako Segurtasun Agentzia Nazionalarentzako lan egiten zuen gazte bat da. Soldata aparta, familia eta bizimodu ona zituen, baina guztia kolokan jarri eta ezagutzen zituen zenbait informazio argitara ematea erabaki du. Hong Kongera ihes egin eta bertatik erabaki du informazio horiek zabaltzea.

Ez du famatua izatea helburu, nahiz eta hori saihestea ezinezkoa izango zaion dagoeneko. Berak emandako elkarrizketa batean, indarrean den espioitza orokor eta indiskriminatuarekin bukatzeko gogoa azaldu du. Barne beharrak eraman du Edward egin duena egitera.

Momentuz, aurkezpen baten zenbait diapositiba bakarrik ezagutu dira, baina informazio gehiago ere egon daitezke ate joka. Hala ere, ezagututakoa nahikoa izan da hautsak harrotu eta Microsoft, Yahoo, Google, Facebook, You Tube, Skype edota Apple bezalako enpresen inplikazioa azaleratzeko. Noski, gehienek kaleratutakoa ukatu egin dute, eta, egia esan, ez dago oraindik batere argi nolakoa izan den enpreson parte hartzea aferan honetan.

Hori bai, Snowdenen keinuak sarean zalaparta handia sortu du. PRISM programa bertan behera uzteko eskatzeko kanpainak abiatu dira dagoeneko. Horien artean ezagunena Stop Watching Us dugu, eta, sustatzaile nagusienen artean, besteak beste, Mozilla, Reddit edota EFF Electronic Frontier Foundation daude.

EFF aspalditik horrelako eskubide urraketen aurka lanean diharduen fundazioa da. Bere webgunean mezu elektroniko bidezko beste salaketa ekimen bat ere proposatzen dute, eta, horrekin batera, PRISM oztopatu edo saihesteko bideak eskaintzen dituen webgune informatibo bat ere.

Kanpainaren beste sustatzaile garrantzitsu bat Mozilla fundazioa da. Bereziki garrantzitsua da Mozilla, software libreko Firefox nabigatzaile ezaguna aurrera ateratzen duen fundazioa baita. Batzuetan zalantzan jarri ohi da Firefoxen ekarpena, Chrome bezalako nabigatzaileen aurrean. Kasu honetan argi geratu da bataren eta bestearen interesak zeharo ezberdinak direla; hala, Firefox PRISM programaren aurkako kanpaina sustatzen ari den bitartean, Chromeren sortzailea den Google auzian zuzenean inplikatuta dago.

Bada, hala ere, gustatzen ez zaidan ikuspuntu anglosaxoi bat honetan guztian. Alde batetik, egindakoaren tamaina ikusita, eskariak, horixe dira: eskari. Batzuetan, gainera, eskasak benetan. Gertatutakoari buruzko informazioa eskatzera soilik mugatzen dira eskariotako asko. Beste alde batetik, AEBetako herritarrak espioitzaren jomuga izan zitezkeelako lehertu da guztia. Erreklamazio asko ere hortik doaz, AEBetako herritarren eskubideak bermatzea eskatuz. Horrelako neurri batek ez du mugarik, AEBetako herritarren eskubideak bermatuta baleude ere, nahikoa litzateke kanpoko estatu batek berdina egin eta AEBei datuak ematea. Arazoa globala da, ez etxe barrukoa.

Hala ere, argi utzi behar dugu gure inguruan horrelako legeak ezagutu izan ditugula. Are gehiago, orain dela urte asko aplikatzen ari zaizkigu, bai Espainian bai Frantzian. Gai hauekiko kezka hedabideek AEBetan gertatutako zerbait azaleratzean bakarrik baldin badugu, jai dugu. Horren erru osoa guk dugu!

Edward Snowdenek egin duena ez litzateke delitu izan behar, azken finean, AEBetako legeen aurka eginez, ezkutuan, herritarrak zelatatzen ari direla salatu baitu. Besterik ez. Internet aske mantentzen saiatu izana da leporatu ahal dakiokeen gauza bakarra. Internet aske bat izan gabe, gauzak aldatzea zailagoa izango da. Horra hor ekimenon balioa.

Artikulu hau Gaur8 astekarian publikatu da.

Erlazionatutako bidalketak:

Hollyweb

1
Egilea: | Lizentzia: cc-by-nd

Egilea: fsf.org | Lizentzia: cc-by-nd

HTML5-i buruz asko hitz egiten bada ere, oraindik ez dago amaituta. Orain arte web orriak egiteko erabili izan den espezifikazioak bide luzea du oraindik egiteko.

Nabigatzaile berrienek jada inplementatua dute unean uneko HTML5 espezifikazioa, eta, horren ondorioz, gauza gehienak jada erabil daitezke. Azken eztabaida, aldiz, kopiaren kontrako DRM (Digital Rights Management) edo Eskubide Digitalen Kudeaketa sistemak sortu du.

HTML espezifikazioan hori sartu edo ez eztabaidatzen ari dira. Harrigarria bada ere, Tim Berners Leek —protokoloen irekitasuna defendatu eta webaren sortzailea da— horren alde egin du. SXSW konferentzian horri buruz galdetu, eta DRM gehitzeko aukeraren alde egin zuen.

Google eta Microsoft, bi nabigatzaile garrantzitsuen sortzaileak ere ados daude. Askotan ikusi dugu Google Internet aske baten aldeko ekintzetan; betiere, noski, haien interesarekin bat datozenean. Hori dirudi, behintzat, kasu honetan. DRMren aldeko jarrera hori ulertzeko beste biderik ez dago eta.

Aurkako mugimendua ere handia da, aktiboenak FSF (Free Software Foundation). HTML5-ean DRM ez jartzeko kanpaina abiatu dute ondoko webgunean: http://www.defectivebydesign.org/no-drm-in-html5. Hollyweb deitu diote DRM erabiliko lukeen web berriari, Hollywood osatzen duten enpresa pribatu handien mesedetan jokatuko lukeelako edo.

Argi dago, web hori osatzen duen protokoloan bertan DR txertatzeak orain artekoa erabat eraldatuko luke. Nire ustez, protokoloak ez luke gaitasun hori gehitu beharko, eta protokoloa beste gauza batzuetan hobetu beharko luke. Batez ere, DRMren erabilerak zuzenean eraso egin diezaioke webaren berezko funtsari, haren irekitasunari, murrizketa horiek txertatuz gero.

Eztabaida aurrera doan bitartean, halaxe doaz weba eta hari atxikitutako teknologia guztiak; WebRTC (Web Real-Time Communication) da horietako bat. Horri esker, lehen ez bezala, nabigatzaileen arteko konexio zuzenak egin ahalko dira gehigarririk gabe. Horrek, bideoa, audioa, fitxategiak… zuzenean erabiltzaile batetik bestera, bitartekari gabe bidaltzeko aukera emango luke. HTML5-ekin gertatzen dena garrantzitsua da, baina web irekian sinisten badugu, WebRTC izan daiteke web askeago bat sortzeko bidea, gure Hollyweb.

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak: