Tag Archives: Internet

Zurriola wifi

0

guifinet

Internet sarbidea berez zerbait orokortua behar luke izan, liburutegiak bezala. Orain askok, oporretan bakarrik botatzen dute faltan tefonoko konexioa. Behar hori, wifi sareek ematen duten konexio publiko eta doakoek beteko dute.

Azpiegitura horiek, benetan oinarrizkoak direla sinesten badugu, zabaltzeko era naturalena publikoak izatea behar luke. Hau da, gure herri eta hirietan azpiegitura zabal batek wifi sareetara atzipena bermatu beharko luke.

Donostia adibide bezala har genezake; bertan, wifi sare publiko zabal bat dago, sartzeko hiritar txartela behar bada ere, ordaindu nahi ez baduzu. Eredua nahiko ona da, baina zergatik ez wifi guztiz ireki bat eskaini? Arrazoi legalak konpon daitezkeela erakusten dute milaka adibidek, baina kudeaketa eta sostengarritasuna izan ohi dira ez egiteko arrazoi nagusiak.

Beste lekuetan egoera okerragoa da; Bizkaiko hainbat herritan eta Eusko Trenbidean Gowex bezalako enpresen bidez egin nahi izan dute. Hor dago koxka, gero eta beharrezkoagoa den oinarrizko azpiegitura baten kalitatea eta hedapen zabala ziurtatzen ez bada, era honetako enpresa pribatuei lekua uzten zaie espazio horretan sartzea.

Donostiara bueltatuz, uztaileko bigarren hamabostaldian, Zurriola hondartzan doako wifia jarriko duela adierazi du Laboral Kutxak. Ekimen berezia marketin ikuspuntutik, helburua ezkutatzen ez duena: online plataforma berria promozionatzea. Interes pribatuak dituztenek egin badezakete, zergatik ez arlo publikotik indar gehiago jarri?

Bada beste bide bat, publikoaren sostenguaz, interes komunen alde egiten duten proiektuak sostengatzearena. Hori da, adibidez, sare libre eta neutral bat lortu nahi duen Guifi.net proiektua sustatzea. Donostian azpiegiturak behar dituen puntu garrantzitsuak badaude jada. Sarea josten hastea besterik ez litzateke.

Zurriola hondartzan, pasa den astean, Manu Chaoren kontzertuan, inoiz ikusi gabeko azpiegiturak antolatu ziren, baita arlo teknologikoan ere. Movistar eta Vodafone behintzat komunikazio dorre mugikorrak jartzera iritsi ziren. Horrela izanik ere, Gipuzkoashare.net -eko lagunek jarritako Guifi.net antena mugigarrien bidez bakarrik lortu zen kalitate oneko Internet prentsarentzat eta inguruko guztientzat. Pentsa zer lortu daitekeen sostengu publiko apur batekin.

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Azpiegituren ordua

1

guifinet

Internet eta komunikazioari buruz hitz egitean askotan agertzen da azpiegituren kontua, baina bada garaia nazio ikuspuntutik ere horiek pentsatzen hasteko. Hori diot, bakoitzak bere begiradatik egin beharko baitu irakurketa. Autonomia, askatasuna, independentzia. Ikuspuntua edozein dela ere, azpiegitura propioen beharra hor dago.

Arlo batean, behintzat, lortu dugu jada Interneteko gure txokoa. Puntueus elkartearen bultzada eta denon laguntzarekin .eus domeinuak errealitate izango dira sarean. Orain, lortu den hori erabiltzeko ordua iritsi da. Horrek zera esan nahi du, domeinuak erosi eta erabili beharko ditugula hemendik aurrera. Pauso garrantzitsua, baina adi! Errealitate egin behar dugu oraindik.

Izenei baino gehiago azpiegitura fisikoari ere erreparatzeko ordua iritsi da. Enpresa ikuspuntu batetik, Euskaltelen gisako saiakerak egon izan dira. Ikuspegi horrek fruituak eman ditu, baina baita bere muga argiak erakutsi ere. Azpiegitura propio (eta publikoa?) baten oinarria izan zitekeela pentsatu zutenek ere, «putre funtsa» batzuen eskuetan amets hori nola usteltzen den ikusten ari dira orain. Langileak lana defendatzeaz gain, azpiegitura estrategiko baten lehen lerroan borrokan ere badabiltza.

Beste bide batzuk ere badaude, Guifi.net sare libre eta neutrala osatzeko proiektu ezaguna bezala. Norbanakoek batzuetan enpresen eta erakundeen laguntzaz sortutako sare neutrala osatzeko proiektu oso interesgarria. Hedapen zabala lortzeko zailtasunak zailtasun, hedatzen ari da, espero baino mantsoago bada ere.

Guifi ereduak, sare propio bat izateko proiektua izaki, muga batzuk ere baditu. Horiek saihesteko edo, badira komunikazioa zentzu zabalago batean ulertuta proiektu hau beste era batera barneratzen dutenak ere. Energian Goiener bezala, Eticom.coop-Som Connexio bezalako egitasmoek potentzial handia daukate Guifi.net eta beste proiektuak errealitate bihurtzeko.

Arlo zabalago batean, Internet eta komunikazio azpiegiturak, oro har, subiranotasun ikuspuntutik ere egin beharko lirateke, arlo akademikoan bada ere. Ez dut ezagutzen azterketarik Euskal Herria osoa komunikazio azpiegitura sare globalean zein egituraketa behar lukeen ikertu duenik. Beharbada egongo da, bestela, egin beharko dugu. Orain oporrak datozela, Stakhanovistak bezala lan egin beharko dugu horretarako.

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Aireportuko irakurketak

0
Egilea: | Lizentzia: cc-by-sa

Egilea:  noodlepie | Lizentzia: cc-by-sa

Oporretan, aireportuan, International Herald Tribune —The New York Times egunkariaren edizio globala— irakurtzeko aukera izan dut. Bertan, Interneteko erasoetan jarritako arretak harritu nau; Internet guda esparru bihurtzen jarraitzeko informazio estrategia planifikatu baten ondorio ez ote den zalantza egiteraino.

Bi albiste, eta biak espazio nahikorekin: «’The Prince of Spam’ at the center of web inquiry» eta «Hackers focus on destruction in new wave of cyberatacks». Lehena, Spanhaus spam-a saihesten saiatzen den erakunde eztabaidagarriak jasandako erasoari buruzkoa, eta bigarrrena, ustez eraso informatiko antolatu berrien izaera txikitzaileari buruzkoa.

Bietan, albistearen egitura da deigarriena. Lehenik, alarma pizten saiatzen dira: lehen albistean, era horretako erasorik handiena izan dela nabarmenduz; bigarrenean, erasoak espioitza edo iruzurretik txikiziora igaro direla azpimarratzen dute.

Ondoren, protagonistak aurkezten dituzte, eta erasotzaile eta biktimak argitu. Ustezko erasotzaileei espero zitekeen baino botere gehiago aitortzen diete, alde batetik, baina, aldi berean, mespretxuzko adierazpenak erabiltzen dituzten haiekin. Lehen albisteko protagonista Sven Olaf Kamphuis spam-aren printze gisa aurkezten dute. Bigarren kasuan, Izz ad-Din al-Qassam Cyber Fighters brigada omen dena.

Horren ondoren, erasoaren atzean ustezko erasotzaile horiei tiraka egon daitezkeen interesekin espekulatzen dute, iritzia eta informazioa nahaspilatuz. Lehen kasuan, Wikileaks eta ziber ekintzaile taldeak sartzen dituzte. Bigarren kasuan, Ipar Korea eta Iran nabarmentzen dituzte erasoen atzeko «esku beltz» moduan. Bigarren mailan bada ere, Txina ere aipatzen dute.

Amaitzeko, berriro ere etorkizunean gerta daitezkeen erasoei buruzko alarma pizten saiatzen dira. Sinesgarritasun handiagoaren bila, lehen pertsona erabiltzen dute, elkarrizketatu baten hitzak kakotxen artean sartuz. Lehen kasuan, erasotzaileek finantzaketa nahikoa eta ezagutza teknikoak badituztela azpimarratzen dute, etorkizunean beste eraso bat egiteko erraztasuna izan dezaketela nabarmentzeko. Bigarrenean, erasotzaileek erabakiak nola hartzen dituzten ez dakitela diote, etorkizuneko erasoak noiznahi eta nonahi izan daitezkeela nabarmentzeko.

Nahiko argi, ezta?

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak: