Tag Archives: hezkuntza

Gaitasun kontua

0
Egilea: Irune Agirre | Lizentzia: cc-by-sa

Egilea: Irune Agirre | Lizentzia: cc-by-sa

Albiste ona dirudi PISA txostenak Euskal Herriko ikasleei eginiko azterketaren emaitzak. Gertuko panorama beldurgarriarekin alderatuz gero, pozgarria ere izan daiteke. Hainbeste eraso jasaten dituen D ereduak ingurukoenak baino maila hobea ematen duela behintzat esateko.

Laudorioak hor bukatzen dira, asko baitago egiteko. Lehenik eta behin, OCDE erakunde ekonomiko honen rola ezabatzea. Zein da hezkuntzarekin lotura zuzenik ez duen erakunde batek bidea markatzeko arrazoia? Pertsonak lan-merkatuko baliabide modura bakarrik ikusteak justifika dezake hori.

Arlo ekonomikotik begiratu nahi izanez gero, halere, badago zer begiratu. Baliabide ekonomikoek asko baldintzatzen baitute hezkuntza. Bilatuz gero, korrelazio zuzenak aurkituko ditugu pertsonako hezkuntzarako inbertitzen den diru kopuruaren eta emaitzen artean.

PISAri kritika egiteaz gainera, konpetentzia edo gaitasunen eztabaida mardulagoa da. Pertsonek behar ditugun konpetentziak gero eta aldakorragoak dira. Berez, horrela beharko luke, pertsona oso batek bere garapenerako horixe behar baitu.

Dudarik gabe, gaitasun horien artean teknologikoak ere egon behar dute. Bide horretan, bada bidea markatzen ari direnak, horien artean Mozilla eta bere Web Literacy Standard adibidez.

Popcorn, Thimble eta X-Ray Goggles tresnen bidez, bideo edizio erraza egin, webgune edizio hastapenak ikasi eta webguneen egiturak lan daitezke. Oso baliabide errazak dira ikasi eta irakasteko, baina ez dira tresnetan gelditzen. Horiekin batera, gaitasun horiek lantzeko laguntza ere ematen dute, ikertu, eraiki, konektatu, hiru blokeetan banaturik. Oraindik ez dago euskaraz, baina, beharbada, hau irakurtzean zuetako norbaitek itzuliko du.

PISAren datuekin gora eta behera egon beharrean, interesgarriagoa ikusten dut nik eredu propio bat lantzen hastea. Hemen aipatu ditudan gaitasunak eta beste asko landuko dituen eredu bat. Noizean behin neurgailuak beharko ditugu, bai, baina neurgailu horiek lortu nahi dugunaren araberakoak izan beharko dute. Zer lortu nahi dugu, baina?

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak:

Post-PC aroa

0
post_pc_aroa_tabletak_mugikorrak_eramangarriak

Egilea: Statista | Lizentzia: cc-by-sa

Aholkularitza enpresa handiek lau haizeetara zabaldu dute mantra berria: «Post-PC aroan sartu gara». IDC eta Gartnerrek horrela azaldu dute. Ordenagailu arrunten salmentak beheraka doaz, eta tabletak eta sakelako aurreratuenak, berriz, gora.

Inork zalantzan jarriko ez dituen datuak dirudite, baina ez da horrela. Alde batetik, ez dago hain argi ordenagailuen salmentak gutxitu direnik. Industriak esperotakotik behera saldu direla bai, baina hortik aurrera… Batzuetan aurreikuspenak eta errealitatea ez datoz bat, eta kontuz ibili behar dugu horrekin. Datuetan sakondu gabe ere, argi dago zerbait gertatzen ari dela.

Kontsumorako gailuetara bideratzen ari gara asko, eta horrek ez du zertan txarra izan. Denbora guztian eta edozein tokitan gaudela ere, konektatzeko aukera dugu orain. Nolabait, behar berri bat sortu dugu: kontsumorako gailuen beharra. Rol hori betetzen dute gure sakelakoek eta tabletek.

Esan ohi dugu ordenagailu txiki bat daramagula poltsikoetan, baina hori gezurra da. Gauza asko egin daitezke sakelako edo tableta batekin, beste gailu askorekin egin ezin direnak. Halere, sorkuntzara baino gehiago kontsumora bideratutako zerbait da.

Kontrako adibide asko aurki diezaiokezue baieztapen horri. Argi dago jendeak gauza askotarako erabiltzen dituela gailu horiek. Sortu duten aplikazioen ekosistemak, interfaze eta abstrakzio ukiezinak, idazteko sarrera gailuen mugak… ez dute laguntzen askoz gehiago sakontzeko aukera.

Bereziki kezkatzen nau hezkuntzan gailu hauen erabilera ezinbestekoa egin beharra. Badirudi tabletak bereziki modan jartzen ari direla arlo batzuetan. Kontsumorako gailu baten beharra balego, nahikoa litzateke sakelakoa erabiltzea nire ustez. Beste zerbait beharko balitz, berriz, ordenagailu eramangarri bat gomendatuko nuke nik.

Ordenagailu eramangarriak tableten funtzioak bete ditzake, baita gauza askoz gehiago ere. Familiei zerbait erostera behartu behar bazaie, ezin du sormenari mugak jartzen dizkion gailu bat izan. Beharrezkoa litzateke, gainera, erosi ezin dutenei bat uztea edo laguntzak ematea.

Gure eskoletan tabletak sartzea Interneteko edukiari esker lausotzen ari zen editorialen kontrol absolutua berreskuratzeko bektorea izan daiteke; erabaki garrantzitsua, beraz.

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak:

UEU eta #Ikaskide13

0

UEUko udako ikastaroetan izan ginen hezkuntzarekin lotutako tresnei buruzko ikastaroa ematen. Beti bezala, atseginak eta ezberdinak izaten dira ikastaro hauek eta aurtengoa ez zen ezberdina izan. Giro ederrean pasa genituen bi egun Eibarko Markeskoan eta elkarrizketa hau egin zioten Gorkari.

Ikaskuntza Informala hizpide izan zuten Ikaskide 13 jardunaldietan ere egon ginen parte bikoitzarekin. Alde batetik Beñat-ek Oreretako Kabia aurkeztu eta komentatu zuen. Bestetik Gorkak “ikaskuntza informala partaidetza, teknologia soziala eta kulturartekotasuna sustatzeko” izeneko mahai-inguruan parte hartu zuen.  Ainhoa Ezeiza @ainhoaeus (moderatzailea), Xabier de la Maza @condedelamaza, Maite Goñi @euskaljakintza, eta Josi Sierra @josi kideekin batera.

Eskerrik asko emandako aukerarengatik.

Udako ikastaroak – BigBlueButton eta PopCorn

2

Urtero bezala UEUk udako ikastaroen eskaintza zabala egin du. Aurten Talaiosek horietako bat emango du BigBlueButton, PopCorn eta IFTTTri buruzko ikastaroa hain zuzen ere. Datu guztiak UEUren webgunean dituzue, baina hona hemen laburpen bat:

Ikastaro informazioa

  • Hasiera-data: 2013(e)ko uztailaren 17a
  • Amaiera-data: 2013(e)ko uztailaren 18a
  • Tokia: Eibar – Markeskoa Jauregia
  • Ordutegia: Astean zehar. 9:00-14:00
Izena eman

Eusko Jaurlaritzaren irakasleen formaziorako plangintzaren bidez homologatutako ikastaroa

 

Hezkuntzan batez ere, baina baita hortik kanpo interesgarriak izan daitezkeen hainbat tresna eta zerbitzu ezagutaraziko dira. BigBlueButton bideo hitzaldi eta elkarlanerako online tresnak dituen aukerak erakutsiko ditugu. Popcorn maker bidez, bideoetan edizio lanik egin gabe testuak, irudiak, audioa eta kanpoko zerbitzuen informazioa (Wikipedia, Twitter, Google Maps) txertatzen ere ikasiko dugu. Amaitzeko, IFTTT zerbitzuaren bidez zerbitzuen arteko automatizazioa landuko dugu, interesatzen zaizkigun informazioak jaso edota zabaltzeko estrategia berriak landuz.

 

 

Bizitza jokoan

4

Joko bihur daiteke edozer? Edozer beharbada ez, baina jokoen bidez sortzen den atxikimendua izugarria dela argi dago, eta horrek asko balio du. Hainbeste da horren balioa, ezen munduko enpresa eta erakunde asko gamification deiturikoari garrantzi handia ematen hasi dira. Gamification terminoa jokoen teoriak eta mekanikak jokoetatik kanpoko arloetara aplikatzean datza. Estrategia argia da, jokoek dituzten zenbait baliabide erabili jendea erakartzeko eta atxikitzeko.

Joko guztiek dituzte arauen bidez eta ezarritako beharrezko oztopoen bidez, beti lortu nahi izaten da ondo pasatzea, plazera sentitzea, parte hartzea sustatzea eta konpromezua adieraztea. Horretarako, hainbat estrategia daude. Gehien erabiliak: gauzak bilatzea, puntuak, sailkapenak, mailak eta erantzuna. Estrategia horiek guztiak oso indartsuak dira, eta gauza askotarako balio dezakete. Enpresa handi ezagunek ere baliatzen dituzte atxikimendua lortu ahal izateko; Nike, BBVA, Pepsi… Asko hasir dira estrategia horiek erabiltzen, markak indartzeko.

Interneteko sare sozialetan Foursquare izan daiteke teoria horiek hoberen ilustratzen dituena. Hor ibiltzen garen tokietatik joan, eta mezu bat argitaratzean joko batean parte hartzen egongo bagina bezala da. Beste batzuek egindakoa ikusten dugu, sariak jasotzen ditugu edota aukera berriak irekitzen zaizkigu (zozketak, deskontuak, aipamenak…).

gamification

Hala ere, joko teoria gamification estrategietatik harago doa. Informatikan eta ekonomian, adibidez, oso kontuan hartzen dira era horretako teoriak. Horregatik, informatikari askorentzat ez da berria; etika hacker-a, adibidez, horretan dago oinarritua. Bizitza erronka bat da, eta erronkaz erronka aurrera egin, oztopoak gaindituz lortzen da satisfakzioa. Batzuetan, besteen errekonozimenduagatik, baina beste batzuetan lan bat berriro errepikatu behar ez izanak eramaten du hacker bat bere interes propioagatik zerbait gainditzera.

Konbentzimenduz aurrera egiten dutenek, beharbada, ez dute estrategia horien beharrik, baina beste askoren atxikimendua bilatzeko baliagarri izan daitezke. Khan Academyk, adibidez, hezkuntzarako baliatzen ditu, baina zergatik ez bizitza bera joko bat bihurtu? Irudika ezazue une batez gizartea hobetzen lagun dezakeen joko bat, zergatik ez?

Artikulu hau Berria egunkarian publikatu da Irlen Sarea atalean.

Erlazionatutako bidalketak: